Verhaal van de week:

Je kent het wel. Je familielid, kennis of vriend is binnenkort jarig en viert dit rustig op een zaterdagavond. De uitnodiging ligt al zo’n vier weken op je deurmat en je hebt er absoluut geen zin in om heen te gaan. Helaas is het een verplicht nummertje en ontkom je er niet aan. Sociale druk haakt hier hard op in.
De middag voordat het feest is ga je snel richting de winkelstraat om een cadeau te scoren. Na jaren ervaring weet je dat een algemene waardebon, flesje wijn, geurtje, shampoopakket, of iets dergelijks altijd wel goed in de smaak valt. Check, het cadeau is binnen!
Na dit avontuur probeer je je mentaal voor te bereiden op deze niet-zo-fijne-avond. Dit doe je dan ook in alle rust. Wanneer de klok om 20 uur slaat besef je dat je toch echt actie moet gaan ondernemen om op tijd op het feestje te komen. Je pakt je fiets/auto of wie weet moet je met een ellendige trein/bus naar de plaats van bestemming. Daar aangekomen zucht je nog driemaal voordat je aanbelt. Zucht, zucht, zucht… Je hebt moed verzamelt en je belt aan… *Ding Dong*. Na 30 seconden gaat de deur open met een harde zwaai. Je ziet daar de jarige staan en probeert op je allervriendelijkst diegene te feliciteren. Drie kusjes worden hier altijd gewaardeerd. Dat vind je niet erg want die persoon is echter jarig. Zo, dat ritueel zit er op. Het ergste  moet nog komen. Dat is het moment wanneer je binnenkomt in de woonkamer. Je probeert met je fantastische gemaakte lach iedereen te feliciteren en drie kusjes te geven. De mannen hebben hier een groot voordeel, want zij hoeven elkaar geen kusjes te geven. Één hand geven is slechts voldoende. Bij vrouwen wordt dit niet geaccepteerd. Geloof me, ik heb het een keer geprobeerd, maar de mannen trekken zich direct naar je toe. Je ontkomt er niet aan! Daarnaast is er altijd wel een hele smerige kerel of oude snoepert op zo’n feestje aanwezig. Hij stinkt vaak en is absoluut niet aantrekkelijk. Daarnaast komt hij altijd met zijn drie kusjes wel erg dichtbij je mond… HELP! Je probeert het vluchtig aan te pakken en geeft je over.
Na iedereen afgelebberd te hebben probeer je een stoel te bemachtigen dichtbij een persoon die je mag en waarmee je gespreksstof hebt. Soms lukt dit uitermate goed, maar vaak zit je in een hoekje afgezonderd van mensen die je interesseren. Dat zijn echt hele ellendige en lange avonden.
Goed, je hebt je plekje gevonden. Je bent tevreden, want het is te doen. Je zit tussen je tante Nel (goedlachs, vrolijk, klein beetje aan de dikke kant) en haar vriend Kees (kaal, lange en dunne man). Dan beginnen de algemene vragen: “Hoe gaat het met je studie/werk?”, “Heb je ondertussen al een vriend/vriendin/”. En dan komen antwoorden als: “Hoe kan zo’n leuke meid/knul nou nog geen relatie hebben” of “Geen paniek er zijn meer mannen/vrouwen dan kerken!”. En met die antwoorden moet jij dan vrolijk zijn. Daarna komen algemene onderwerpen aan bod zoals het weer in Nederland, vakanties en bijvoorbeeld dat opa zijn heup weer heeft gebroken en in het ziekenhuis ligt.
Na een uur op deze manier gepraat te hebben komt er plots een schaal bitterballen voorbij. De schaal gaat op een eerlijke manier rond van rechts naar links. Hilarisch, want je moet de schaal zelf doorgeven aan de persoon links van je. Iedereen veranderd in een stel wilde dieren en aast op een bitterbal. Het mooie is dat niemand het laat merken, maar iedereen ondertussen allang geteld heeft of hij/zij een bitterbal kan pakken wanneer de schaal bij hen aankomt. Ik vind het persoonlijk altijd prachtig wanneer er één bitterbal over blijft. De schaal wordt dan op het midden van de tafel gezet. Echter durft niemand meer de bitterbal te pakken. Daar ligt hij dan zielig en alleen koud te worden. Zonde van die bitterbal. Na zo’n 10 minuten zegt de vuilnisbak (de persoon die alles eet op een feestje) “Wil niemand meer de laatste bitterbal?”. Waarop de groep in koor zegt: “Nee hoor, neem jij hem maar!”.
Dat zijn echt de momenten wanneer ik geniet van een feestje. De vuilnisbak stopt hem in zijn mond en binnen 10 seconden is hij weg. Bij de volgende schaal gebeurt exact hetzelfde.De avond vordert en rond 24 uur ga je richting huis. Wanneer je in bed ligt moet je lachen en heb je toch een prima en gezellige avond gehad.
Advertenties