Het eerste seizoen van Idols begon op 1 november 2002. Op dit moment zou ik die dag voor altijd vervloeken. We weten het nog goed. Het lelijke nerd-eendje met een fantastische stem Jamai neemt het op tegen Justin Bieber-look-a-like tienerhunk met niet zo’n geweldige stem Jim in de finale. Het indrukwekkende kattengejank klinkt luidt in de finale. Om en nabij 5 miljoen Nederlanders zitten met spandoeken, bedrukte T-shirts, tissues en zakken chips op de bank om deze zeer spannende en zwaar entertainende finale te bekijken. Nou, wat was het een show zoals nooit tevoren! Klein (fabel) feitje is dat deze 5 miljoen Nederlanders bepaalden wie van deze twee de finale zou winnen (hier moet je denken: Yeah, right). Enkel door een smsje of belletje van ongeveer zo’n 90 eurocent per keer kon men stemmen. Reken maar uit… een aardig geldbedrag als je het mij vraagt. Maar amai, daar gaat het dan ook niet om he?! Oké prima, na drie uur tv met slechts 12 reclameblokken is het hoge woord eruit: Jamai wint! Iedereen is in rep en roer en Jamai brengt hits uit zoals Michael Jackson het deed toen hij nog leefde. “Oh my god, Jamai is a popstar!”.

Tijd voor iets nieuws!
Leuk hoor, zo’n eerste talentenshow op televisie. Mag ik u er even op wijzen dat we momenteel in 2015 leven? Tweeduizendvijftien, dames en heren! Een klein rekensommetje: 2002 + 13= 2015. Ja heur, we kijken al zo’n 13 jaar naar die ellende en u doet er vrolijk aan mee! Ellende is hier: mensen die denken dat ze kunnen zingen en hiermee denken dat ze een professionele popster zijn of eventueel kunnen worden, terwijl ze eigenlijk totaal geen muzikaliteit en kracht hebben om er zelf te komen zonder deze verschrikkelijke commerciële talentenshows. Wellicht ben ik ietwat hard hier. Ik ben zo ontzettend klaar met deze onzinnige en vervelende talentenshows op televisie. Zingen is iets wat niet iedereen kan, maar een ander feit is dat wanneer je kunt zingen dit nog niet letterlijk betekent dat je ook kan optreden en entertainen. Wellicht mag ik niet alles afkraken en ik geef toe dat de eerste show best prima was. Alleen begrijp ik niet waarom wij al 13 jaar naar deze meuk kijken. Ik boycot volledig deze zwaar overgewaardeerde “talenten”. Een enkeling heeft het gehaald om daadwerkelijk succesvol te worden, maar ik weet van de afgelopen 8 jaar niemand meer die nu nog succesvol is. Dus Joop van de (Ell)Ende en andere televisieproducers: Komaan en verzin eens wat innovatiefs, verrassends en wellicht leerzaams zodat ik misschien de televisie weer durf aan te zetten op vrij- of zaterdag.

 

“Ik kijk liever kattenplaatjes dan The Voice of Holland!”

liefs

Advertenties