Wauw, wat is er veel gebeurt in de afgelopen maanden. Van serieuze baan naar werken in een restaurant, van gezond naar ongezond en van money naar geen cent te makken hebben. Het is weer een groot pretpakket geweest! Nu ga ik daar niet over schrijven, maar wil ik jullie de struggles of life even toelichten… Die heb je namelijk als je Janneke Spijkers heet.

Welkom terug burger

In het begin van dit jaar heb ik zes maanden fulltime gewerkt (burgerlife) in een klein bedrijf in Eindhoven. Dit beviel mij niet helemaal en daarom heb ik in juli 2016 besloten om daar te stoppen (vrijheid, happylife). Ik moet zeggen dat ik nog steeds geen spijt heb van die keuze. Mijn zomer is fan-tas-tisch geweest… Een zomer vol uitslapen, bruin worden, in de zon liggen, cocktails drinken, fijne avonden met leuke mensen en noem maar op.. Mijn hemel, dat ga ik niet vergeten! Natuurlijk werkte ik wel, maar dit was in een restaurant ‘HeAvens Kitchen’. Ik vind het heerlijk om in de horeca te werken dus dat was alles behalve een straf om te doen. Helaas kreeg ik een bijzondere bacterie infectie door een blaar op mijn hiel (heel bizar verhaal). Die bacterie infectie heeft ervoor gezorgd dat ik twee maanden niet kon werken. Dit betekende dat ik geen inkomsten had en dat heeft mij aangespoord om weer te gaan solliciteren op een grote-mensen-baan. Toen ik thuis zat, had ik natuurlijk tijd zat om sollicitatiebrieven, CV’s en andere toekomstplannen uit te werken. Al vrij snel heb ik een aanbod gehad bij een groot internationaal bedrijf in Den Bosch (hallo burgerlife, welcome back!). Hier ben ik op ingegaan en voila! Het is momenteel dag 3.

Struggles op de fiets

Ik ben zelf woonachtig in Tilburg en het bedrijf waar ik werk is gevestigd in Den Bosch. De treinverbinding tussen Tilburg en Den Bosch is perfect (14 of 15 minuten!). Helaas, het bedrijf zit absoluut niet in het centrum, maar PAL naast de snelweg ver weg van het station. Dit betekent dat ik dagelijks zo’n 20/30 minuten moet fietsen vanaf het station Den Bosch. Het openbaar vervoer is namelijk om te janken: dat betekent dat die bus 1 x in het uur richting het bedrijf gaat (en dan word je niet voor de deur gedropt!). Struggles, struggles dus… Ik zal je in een notendop vertellen hoe het mij tot nu toe vergaan is:
Dag 1: Ik had nog nooit de route gefietst dus ik was extra vroeg vertrokken zodat ik speling had. Mijn navigatie heeft mij via een omweg naar mijn werk gestuurd. Deze omweg was verschrikkelijk en help het was -1 buiten. Ik kwam bevroren aan op mijn werk. De terugweg was overigens beter. Ik nam een kortere weg (ik ben iemand gaan achtervolgen en die fietste perfect naar het centrum) en was binnen 20 minuten op het station.. Winning!
Dag 2: Dit was een prima dag. Geen regen, geen vrieskou en geen wind. Wel een onwijs grijze dag met weinig daglicht waardoor ik nog steeds als een depressieveiling op de fiets zat.
Dag 3: Toen ik  in Tilburg wegfietste regende het nog niet, maar in Den Bosch regende het ineens BAM snoeihard. Het gevolg: zeiknat op mijn werk aankomen. Ik zit al bijna drie uur met een natte broek aan.. Mijn hemel, ik had echt een auto moeten hebben.

Het nieuwe leven ofwel fulltime werken is wat dat betreft geen gespreid bedje… Ik ga er het beste van maken!

Advertenties