Op woensdagmiddag liep ik – net zoals honderdduizend andere hardwerkende mensen, scholieren en studenten – op het treinstation in ’s Hertogenbosch. In mijn achterhoofd was eerder die middag een culinair idee verschenen dat ik die avond zou gaan genieten van een heerlijk glaasje rode wijn. Ik bedoel het was tenslotte woensdag dus ik had vast iets te vieren. Ik liep langs Hema en besloot daar een afgeprijsde fles Pinot Noir aan te schaffen. Zonder het etiket te lezen, waar ik achteraf spijt van zou krijgen, kocht ik zelfvoldaan de fles. Zo, ik was tevreden en niets zou mijn avond nog verpesten. Eenmaal in de trein vond de alcoholist in mij het nog bijna nodig om vluchtig een slok te nemen, maar op een of andere manier voelde ik dat dit niet erg op prijs gesteld zou worden door mijn medereizigers. Afijn, wijs als ik ben besloot ik om pas thuis deze alcoholische substantie te nuttigen met daarbij een heerlijk stukje kaas. Kaas en wijn is tenslotte een combinatie die ik niet kan weerstaan. Thuis aangekomen wist ik niet hoe snel ik een kaasplankje moest fabriceren zodat ik eindelijk kon genieten van de eerste slok. Ik pakte een groot wijnglas en opende de fles. Klein detail: het openen was erg makkelijk, want de fles had een draaidop. Simpel en effectief dus. Nadat ik de fles had geopend kon ik mijn glas rijkelijk vullen. Tijdens het schenken verwaterde mijn glimlach en verscheen er een verbaasde blik op mijn gezicht. De rode wijn was niet zoals andere rode wijnen. Sterker nog, de wijn leek zelfs op sterke bosvruchtenranja die ik dronk toen ik twaa;f jaar was. Ik had eerlijk gezegd een mooie donkere rode kleur verwacht. Lichtelijke paniek ontstond er maar op dit moment was ik nog niet geheel ontdaan. De kleur kan tegenvallen, maar de smaak zou mijn avond nog kunnen redden. Smaak is toch hét belangrijkste aspect van dit product. Ik probeerde de kleur te vergeten en nam als een echte wijnproever een flinke slok. Waar normaal gesproken mijn tong een heerlijke volle wijn ervoer, proefde ik nu een soort van waterige druivensap die ook nog eens bijzonder zoet was. Ik baalde als een stekker! De kleur was tóch wel kenmerkend voor de smaak. Al snel dacht ik “Misschien moet ik gewoon een tweede slok nemen zodat ik zeker weet dat het bocht is”. Ja hoor, de tweede slok was nét zo slecht als de eerste. Vol verdriet schransde ik de stukken kaas naar binnen. Het was een ware deceptie van de woensdagavond. Ik zou nooit meer zonder op het etiket te kijken een fles Pinot Noir aanschaffen bij Hema. Bij deze besluit ik om nooit meer Hongaarse rode wijn te kopen en ik wil Hema adviseren dit ook niet meer te doen.

Advertenties